Malakas ang likas na pagnanais ng sanggol na sumuso. Minsan, gutom talaga siya. Ngunit may mga pagkakataong gusto lamang niyang kumalma at makaramdam ng ginhawa. Ito ang tinatawag na non-nutritive sucking, o pagsuso na hindi para makakuha ng gatas.
Hindi naman kailangan ng pacifier ang bawat sanggol. Maraming bata ang lumalaki nang maayos kahit hindi kailanman gumamit nito. Pero sa ilang pamilya, ang pacifier para sa sanggol ay praktikal at ligtas na pantulong kung gagamitin nang tama.
Makakatulong ito sa pagpapatulog, pagpapakalma, at ilang minor na procedure gaya ng pagtusok sa sakong para sa newborn screening o pagbabakuna. May AAP rekomendasyon tungkol sa pacifier na ialok ito sa oras ng idlip at pagtulog sa gabi, kapag maayos na ang pagpapasuso, dahil may kaugnayan ang paggamit nito sa mas mababang panganib ng sudden infant death syndrome o SIDS.
Hindi ibig sabihin nito na pinipigilan ng pacifier ang SIDS. Bahagi lamang ito ng ligtas na pagtulog ng sanggol, kasama ang paghiga nang patihaya, paggamit ng patag at matigas na higaan, at pag-iwas sa unan, kumot, laruan, at iba pang malalambot na bagay sa higaan.
Isa sa pinakakilalang benepisyo ng pacifier ay ang kaugnayan nito sa mas mababang panganib ng SIDS. Bagaman ang AAP ay organisasyon sa Estados Unidos, ang payo nitong mag-alok ng pacifier kapag ihihiga ang sanggol para umidlip o matulog ay madalas ding talakayin ng mga pediatrician sa iba’t ibang bansa, kabilang ang Pilipinas.
Hindi pa tiyak kung bakit may ganitong kaugnayan. Posibleng nakatutulong ang pacifier para hindi masyadong malalim ang tulog ng sanggol o para manatiling maayos ang daanan ng hangin. Sa praktikal na paggamit, tandaan ang mga ito:
Hindi kapalit ng ligtas na higaan ang pacifier. Huwag itong samahan ng stuffed toy, kumot, tali, clip, o anumang bagay na maaaring mapunta sa mukha o leeg ng sanggol habang natutulog.
May mga sanggol na talagang malakas ang urge na sumuso. Katatapos lang dumede, malinis ang diaper, ngunit naghahanap pa rin ng suso, nginangatngat ang kamay, o umiiyak nang hindi mapakali. Hindi ito palaging senyales na gutom pa siya.
Dito puwedeng maging kapaki-pakinabang ang pacifier para pampakalma ng sanggol. Maaari itong magbigay-ginhawa sa pagitan ng pagpapadede, habang nasa stroller o car seat, o sa mga oras ng hapon na tila walang mahanap na dahilan ng pag-iyak.
May mga magulang ding nagtatanong kung puwede bang pacifier para sa colic. Hindi nito kayang gamutin ang colic, pero ang pagsuso ay nakapagpapakalma sa ilang sanggol habang umiiyak nang matagal.
Isa lamang itong pantulong. Mahalaga pa rin ang pagkarga, paghele, paglalakad-lakad, skin-to-skin contact, at pagpapadede kapag may senyales ng gutom. Puwede ring balutin nang maayos ang mas batang sanggol kung naaangkop pa sa edad at hindi pa siya gumugulong.
Maaari ring makatulong ang pacifier sa panandaliang kirot. Sa mga procedure gaya ng newborn screening, pagkuha ng dugo, o pagbabakuna, ang pagsuso nang walang pag-inom ng gatas ay puwedeng magpababa ng nakikitang distress at makatulong para mas mabilis kumalma ang sanggol.
Sa klinika o ospital, maaaring isabay ang pacifier sa ibang comfort measures, tulad ng pagpapasuso, skin-to-skin contact, o kaunting oral sucrose kung ito ay ipinapayo ng healthcare professional.
Sa bahay, huwag isawsaw ang pacifier sa asukal, arnibal, pulot, o anumang matamis. Delikado ang pulot para sa mga sanggol na wala pang 12 buwan dahil maaari itong maglaman ng spores na nagdudulot ng infant botulism.
Ang tanong na “Masama ba ang pacifier?” ay walang simpleng oo o hindi na sagot. May mga panganib, ngunit kadalasan ay nakadepende ang mga ito sa tamang panahon ng pagpapakilala at sa tagal ng paggamit.
Para sa maraming bagong nanay, ang pinakamalaking pangamba ay ang pacifier at pagpapasuso. May mga sanggol na madaling salitan ang suso at pacifier. May iba naman na nahihirapan, lalo na kung masyadong maagang binigyan nito bago maging maayos ang breastfeeding.
Sa unang mga linggo, natututo pa ang sanggol na kumapit nang tama sa suso, sumipsip nang epektibo, at ipakita ang kaniyang senyales ng gutom. Samantala, nabubuo ang suplay ng gatas ng ina sa madalas na pagdede o paglabas ng gatas. Kung paulit-ulit na napapalitan ng pacifier ang oras ng pagpapadede, maaaring mabawasan ang bilang ng pagsuso ng bata sa dibdib.
Ito ang dahilan kung bakit karaniwang payo ng lactation consultant at pediatrician na maghintay hanggang maayos na ang breastfeeding, madalas ay mga 4 hanggang 6 na linggo. Maaaring senyales na handa na kayo kapag:
Kung nakararanas ka ng pananakit ng utong, mabagal na pagdagdag ng timbang ni baby, mababang milk supply, o hirap sa latch, kumonsulta muna sa pediatrician o lactation consultant bago magpakilala ng pacifier.
Hindi dapat gamitin ang pacifier para pahabain ang pagitan ng pagpapadede, lalo na sa bagong silang na sanggol. Karaniwan sa newborn ang dumede nang 8 hanggang 12 beses sa loob ng 24 oras, at maaari pang mas madalas kapag may growth spurt.
Mas mahalagang obserbahan ang sanggol kaysa sundin lang ang oras sa relo. Kabilang sa maagang senyales ng gutom ang pagkilos-kilos, paglingon kapag may dumampi sa pisngi, pagbuka ng bibig, pagdila o pagsupsop ng labi, at pagdadala ng kamay sa bibig. Huling senyales na ang malakas na pag-iyak.
Kung naghahanap at nagro-root ang sanggol, mag-alok muna ng gatas bago pacifier.
May nakitang kaugnayan ang pacifier at impeksyon sa tainga, lalo na ang middle ear infection, sa mga sanggol na lampas 6 na buwan. Hindi pa lubos na malinaw ang dahilan, ngunit posibleng naaapektuhan ng pagsuso ang pressure sa gitnang bahagi ng tainga at ang pag-ipon ng fluid.
Hindi naman ibig sabihin na kailangang itapon agad ang lahat ng pacifier pagpatak ng ika-6 na buwan. Mas praktikal na unti-unting limitahan ang paggamit nito sa araw at itira para sa oras ng tulog o kapag talagang hirap kumalma ang bata.
Kung madalas magka-impeksyon sa tainga ang anak mo, itanong sa kaniyang pediatrician kung makatutulong ang pagbawas ng paggamit ng pacifier.
Karaniwan ay hindi nagdudulot ng problema sa ngipin ang pacifier sa panahon ng infancy. Mas tumataas ang posibilidad ng pagbabago sa ayos ng ngipin at hugis ng ngalangala kapag nagpapatuloy ang madalas na pagsuso hanggang toddler years, lalo na lampas 2 taong gulang.
Mahalaga ang tagal at dalas. Magkaiba ang batang gumagamit lamang ng pacifier sandali bago matulog at batang halos buong araw ay may pacifier sa bibig.
Dahil dito, makabubuting magplano nang maaga para sa unti-unting pagtigil, bago pa umabot sa preschool age.
Hindi ito totoo. Mas posible ang pagkalito sa utong at pacifier kung masyadong maagang ipinakilala ang pacifier, bago maging maayos ang breastfeeding, o kung napapalitan nito ang mga kailangang pagpapadede.
Kapag maayos na ang pagsuso ng bata sa dibdib at tumutugon ang magulang sa kaniyang gutom, hindi awtomatikong ibig sabihin ng paggamit ng pacifier na hihinto ang pagpapasuso o magkakaproblema ang bata.
Malaking bagay ang tamang panahon at responsive feeding.
Hindi rin ito totoo. Puwedeng maging mahirap alisin ang nakasanayang pacifier, pero pansamantala lamang ang ugaling ito. Habang lumalaki ang bata, natututo siyang kumalma, matulog, at harapin ang malalakas na emosyon sa iba’t ibang paraan.
Para sa maraming pamilya, mas madali ang paglipat kung unti-unting binabawasan ang paggamit sa pagitan ng 6 at 12 buwan.
Hindi. Ang pacifier ay gamit, hindi sukatan ng pagiging mabuti o masamang magulang. Puwede mong kargahin ang anak mo, alalayan siya, magpasuso, tumugon sa kaniyang iyak, at gumamit ng pacifier paminsan-minsan. Hindi magkakasalungat ang mga ito.
Nakakapagod ang pag-aalaga ng newborn. Kung ang malinis at ligtas na pacifier ay nakatutulong para malagpasan ang mahabang biyahe, pagbabakuna, o mahirap na oras ng pagtulog, isa itong praktikal na solusyon.
Kung pipiliin mong gumamit nito, makatutulong ang mga gabay na ito upang mabawasan ang panganib at mapanatili ang mga benepisyo.
Para sa breastfed babies, mas mabuting maghintay hanggang maging maayos ang pagpapasuso, kadalasan ay sa edad na 4 hanggang 6 na linggo. Para sa formula-fed babies, maaaring mas maagang magpakilala ng pacifier, ngunit dapat pa ring unahin ang senyales ng gutom.
Ialok ito kapag oras ng idlip o pagtulog sa gabi kung tinatanggap ito ng sanggol. Huwag nang paulit-ulit na ibalik sa bibig kapag nakatulog at nahulog ito.
Sundin ang mga pangunahing paalalang ito:
Walang iisang eksaktong edad para tuluyang magpaalam sa pacifier. Gayunman, magandang simulang bawasan ito sa pagitan ng 6 at 12 buwan, kapag kaya nang matuto ng sanggol ng iba pang paraan ng pagpapakalma.
Magsimula sa pagtatabi ng pacifier para lamang sa idlip at tulog sa gabi. Habang lumalaki ang bata, palitan ito ng rutinang nakapagpapagaan ng pakiramdam, gaya ng pagkanta, pagkukuwento, paghaplos sa likod, yakap, o paboritong bedtime book.
Mainam na matigil ang paggamit bago o pagsapit ng edad na 2 taon upang mabawasan ang posibilidad ng pagbabago sa ngipin at para mas madaling iwan ang nakasanayan. Kadalasan, mas epektibo ang dahan-dahang proseso kaysa biglaang pag-alis na nagiging dahilan ng matinding pagtutol.
Ang pacifier ay hindi mahiwagang solusyon, ngunit hindi rin ito awtomatikong masama. Kapag tama ang oras ng paggamit, malinis, ligtas, at unti-unting inaalis sa tamang panahon, maaari itong maging maaasahang katuwang sa unang mga buwan ng pag-aalaga sa sanggol.